Yemin ederim, baska hicbirsey bu kadar gozumde tutmuyor, ahh bir camasir makinam olaydi!
Universiteye basladigim 2004 eylulunden beri, temiz, utulu camasira hasretim arkadas.
Ozel yurtta kalirken, ogrencilerin kullanimina acik camasir makinasi yoktu. Yurdu temizlemekle gorevli kadina para verip kirlilerini yikatabiliyordun ancak, o da soyle ki; makinadan cikinca kendin asacaksin bahcedeki ipe, baska biri yikanmis camasirlarini getirmeden once de toplayacaksin tabii. Utu de yapmiyor kadin, merakliysan kendin yapacaksin, bittabi utunun kullanimi da ucrete tabi.
Taa balcovaya tasirdim kirlilerimi. Ayda bir kez! Ayda bir giderdim cunku 1 saat 15 dakika suruyordu 270 le yolculuk ve o otobus haftanin her gunu, gunun her saati tiklim tiklimdi. Kiyafetlerimi 1 ay yetirebilmek icin hepsini iyice kirleninceye kadar giyer, temizleri idareli kullanirdim:P (bu sebepten bir donem okulda "okula pijamayla gelen kiz" diye un yapmis olabilirim. cunku bildigin, evde giyilecek turden, dizleri falan cikan penye mavi esofmanimla okula gitmisligim var.) Anneanneme goturdugum kirliler hep fire verirdi. Ya yuksek isida yikanip kuculmus, ya kuzenlerim tarafindan araklanmis, annelerinin evlerine kacirilmis, ya da ben gormeden giyilip, lekelenip, ya da yirtilip hicbirsey olmamis gibi yeniden yikanarak diger kiyafetlerimin arasina kaktirilmis:P
Eve ciktik, Eda'nin anne-babasi Burdur'dan kargoyla gonderdi beyaz esyalarimizi. Neden bilemedik, ilk seferinde hic problem yasamadigimiz camasir makinasi ikinci seferde calismadi, sonrasinda biz mi ihmal ettik, yoksa tamirci cagirdik da yapamadi mi,, hatirlamiyorum artik, ama 1 sene calismadigi halde banyomuzun baskosesine kuruldu o makina. Eve tasindigimiz ilk gunden bosalttigimiz son gune kadar turlu tamire ve degisen tesisatina ragmen calismayan sifonumuzla iyi bir ikili olmuslardi kanimca.
Butun kirlilerimizi, renkli-beyaz, yunlu-pamuklu, ic camasiri-sokak kiyafeti ayirmadan torbalar, karsi apartmanda oturan arkadaslarimiza gonderir, yikanmis, asilmis, kurutulup yeniden torbaya tepilmis olarak geri alirdik. ( yuz kizartan dipnot: o dairede oturanlarin ucu de erkekti.) Utumuz zaten yoktu, olsa da kim yapacakti ki? Bulasiklari bile eve gelen misafirlere yikatiyorduk, oylesine rezil gunlerdi:)
Sonra okulun yurduna ciktim. Okul yurdu benim en mutlu, en huzurlu kaldigim yerdi 4 yillik Izmir yasamim boyunca, da, camasir sorunu orda da devam ediyordu maalesef. Yurdun kimbilir kac litre kapasiteli, carsaflarin, battaniyelerin hep bir arada yikandigi devasa camasir makinalarinda yikatabiliyordun camasirini, sana bir file veriyorlardi, icine dolduruyordun kirlilerini, baska kizlarin camasirlariyla dolu filelerle birlikte atiyorlardi makinaya ve sonra gidip teslim aliyordun. Hic yikatmadim orda da, kurutuyorlar miydi? Bilmiyorum. Ben 270 seferlerine ve mutemadiyen kiyafet kaybina baslamistim yeniden.
Mezun oldum, cok sukur dedim, 4-5 ay yardimcimiz Famia'nin yikayip kurutup, utuleyip, odama kadar getirdigi yumos kokan, tertemiz, utulu kiyafetlerle gecti. Ahhh ahh kiymetini bilememisim o donemin.
Ardindan Lozan'a geldim, hatirlayan var mi? Ben ilk 3 ay 81 yasinda bir neneyle kalmistim hani? O kadinin evinde camasir makinasi yoktu, apartmanin makinasini haftanin belli bir gunu kullaniyordu, tum diger isvicreliler gibi. Ve o gun geldiginde bana camasirin var mi diye sormuyordu. Bir iki hafta sonra idare edecek camasirim kalmayinca sorup ogrendim ki benim ona yaptigim odemeye camasir makinasinin kullanimi dahil degildi. Public camasirhanelerden birine gitmeliydim. Sonuc: 3 ay boyunca her banyonya girdigimde, ustumdeki kiyafeteri dusun altinda bildigimiz banyo sabunuyla citileye citileye yikadim. Ve odamdaki kaloriferin uzerine asarak kuruttum! (bir sure sonra onu da veto etti. camasirlardan kaynaklanan nem odanin badanasini bozar, pencere pervazlarinin ahsabina zarar verirmis! diye balkonu kullanmama izin verdi allahtan.)
Sonra su anda oturdugum eve tasindim. Apartmanimizda tek bir camasir makinasi, bir tane de kurutma makinasi var ve bunlari apartmancak ortaklasa kullaniyoruz. her dairenin gunu, saatleri belli. benimkil sali aksamlari mesela, yedi bucuk gibi gidip apartman gorevlisinden anahtarlari aliyorum, gece yarisi olmadan isimi bitirip anahtarlari kadinin kapisinin onundeki elektrik sayacinin dolabina birakiyorum.
Bu ortaklasa makina meselesinin igrenc taraflari var, mesela, apartmanda kedisi kopegi olan bir suru insan var ve siz onlarin biraz once tuylenmis yatak ortulerini yikadigi makinada en hassas olmaniz gereken kulotlarinizi, boxerlarinizi filan yikiyorsunuz. Sagliksiz otesi. Kolay sistit olan, mantar kapan bir insan icin cehennemin tezahuru.
Ben bu sorunu butun don, atlet, yuz havlusu, yastik havlusu ve turevlerini rengine bakmaksizin 90 derecede ve on yikamali yikayarak, hatta on yikama suyuna azicik camasir suyu karistirarak bertaraf etmeye calisiyorum. Ama yine de igreniyorum. Neden mi? Az once 6 aydir yerlerde serili kilimlerimi yikadim mesela o makinada. uzerine defalarca ayakkabiyla basilmis antre paspasimi.. daha once converse ayakkabilarimi atmistim topluca. montlarimi, cantalarimi.. evde kedi varken ustu kedilenmis envai ortu, kilif, kazak..banyo paspaslari, dus perdesi, hatta bir kere tum temizlik bezlerimi (eski carsaflari keserek yaptiklarim) doldurup yikamisligim da var. belki benden sonra kullanan kisi bebeginin camasirlarini yikamistir? mechul.
bir de camasir gununu kacirma meselesi var. Bu hafta sali aksami disarda miyim mesela? Bir sonraki saliya kadar baska sansim yok!
neyse uzun lafin kisasi- feci halde camasir makinasizlik cekiyorum. Evin banyosunda tesisat olsa, bir milyon kez almistim makinayi ama yok. Bulasik makinasi tesisati da yok mesela- ama o da baska yazinin konusu.
Allahim ben de normal insanlar gibi, kendi evimde, kendi istedigimde veya en azindan ihtiyacim oldugunda bir hafta beklememe gerek kalmadan, hijyenik hijyenik, kaliteli deterjanlarla, yumusaticilarla falan camasirlarimi yikamak istiyorum yarabbim. Amin.
8 yavrum baban nereli?:
O sorun bende de var. Geçen yıl yurtta kalıyordum aydında. Ve koskoca yurtta 3 tane çamaşır makinası vardı. Bildiğimiz, evlerdeki makinalardan. Kapan yıkıyordu valla çamaşırını. Bir de bittiği an gidip çıkarmazsan çıkarıp yere ya da makinanın üstüne gelişi güzel yığıyorlardı.
Buna şöyle bir çözüm bulmuştum ben. Cumartesi ya da pazarları yıkardım genelde. O zaman da sabah 6da kalkar, çamaşırlarımı atardım makinaya. Sonra gider yatardım. İki saat sonra da çıkartır asardım. Kimsenin yüzünü görmez, kimseyle tartışmazdım sıra yüzünden falan.
Ama alerjik bir bünyem var. Hatta elimde egzama var. O yüzden önce bir yarım saat falan benden öncekinin deterjan kalıntıları gitsin diye boş çalıştırırdım makinayı.
Bu yıl Kuşadası'ndayım. Apartta kalıyorum. Aşağıda makina var ve ücretli. Hem çok para alıyorlar hem de başka müşterilerin eşyalarıyla karıştırıyorlar. Sadece öğrenci de kalmıyor apartta. Turistler ya da gecelik müşteriler falan da kalıyor. O yüzden düşününce bile midem bulanıyor, orada yıkatamıyorum. Götürebileceğim bir yer de yok. Elimde yıkıyorum mecburen. Allah'tan soğuk değil burası da kalın giysim yok. Onları yıkamak da sıkmak da çok zor olurdu yoksa.
Bir de ben bir giydim mi -yarım saatte dursa üstümde- bir daha giyemem onu. Kirlenmediği için zor olmuyor pek.
Ogrencilik yillarinda temiz camasira hasret yasamak ogrenciligin gereginden sanirim, sirf o yuzden hala daha mis gibi kokan camasirin yeri ayridir benim icin :))
Ayrica Almanya da yasarken bizde apartmanin ortak camasir makinasini kullaniyorduk, allahim o ne eziyetti her seferinde yikanmis camasirlarin icinden bize ait olmayan garip renkte ve uzunlukta saclar filan cikardi :(
ekin yemin ediyorum sana düğününde çamaşır makinesi alıcam, resmen çile doldurmuşsun ya. o değil de avrupa falan diyip özeniyoruz o ne arkadaş ya, koca apartmanda tek çamaşır makinesi saçmalığı, ne yani çevre dostu falan mı oluyorlar, az elektrik harcamış mı oluyorlar? peh!
bundan benim niye haberim yok la bir araya geldiğimizde birilerini çekiştirmekten bunlara fırsat kalmıyo :D
aa ben haftasonu istanbuldaydım bilen mi ?? dedikodu yapalım senle bi ara :PP sen elde yıka çamaşırlarını en temizi :))
ayy canım vallahi ne kadar zorluklar yaşamışsın ya apartmanın tek makine olması gerçekten ne büyük saçmalık. big bang theoryde var ama onu izlerken hiç bu açıdan düşünmemiştim. allah yardımcın olsun
şimdi çamaşırlarımı makinem de bir güzel yıyakıp öfleye pöfleye asmıştım ki yazını okuyunca şükrler olsun diyip sesimi kestim :))
evet ben de amin.
Post a Comment