omrumun ilk 21 yilinda serbetli tatlilardan nefret ettim. baklavayi agzima surmez, sobiyetin, kadayifin, sekerparenin tadini bilmezdim, kalburabastiyi serbeti dokulmeden, kurabiye gibi katir kutur yerdim. Varsa yoksa surlu tatlilardi.
son 3 senedir cilginlar gibi serbetli tatli aseriyorum, istanbulda tatli duraklarinda ilk tercihim cevizli ev baklavasi, yoksa fistikli sarma, en kotu ihtimalle kaymakli ekmek kadayifi oluyor.
asure mesela, yillar yili eve gelen kaselerin "icine kusulmus gibi bu" diye yuzune bakmadim.
su anda geldigim nokta internetten tarif karsilastirip, mukemmel asureye ulasmak cabasiyla tencere karistirmak.
kabak tatlisi keza, burnumda tuten bir lezzet oluverdi hic caktirmadan!
son uc-dort gundur canim deli gibi sekerpare istiyor. yapmasi en basit tatli, yarim saatimi almaz biliyorum ama yaparsam butun tepsiyi 2 gunde yiyecegimi bildigim icin yapmiyorum. zaten ayni sebepten eve un ve toz seker almiyorum ne zamandir.
asure yapmaya niyetlendim, koca tencereyi de yerim ben..
9 gun kaldi istanbula, istahimi ona sakliyorum.
2 yavrum baban nereli?:
Supermis :)
Sanirim olmayinca insan cani daha beter istiyor :)) Asureyi benim yerime de ye desem ;)
Ben de bayram geçer bir dilim baklava yemezdim şimdiyse şekersiz kahveyle götürüyorum. ımmm:)
Post a Comment