Biktim be!

Dur. Bırak. Kaynasın kahvenin suyu 
Bana İstanbul'u anlat nasıldı ?
Bana boğazı anlat nasıldı ?
Haziran titreyişleri kaçak yağmurlar vardı 
Yıkanmış kurunur muydu yine o yedi tepe 
Ana şefkati gibi sıcak güneşte...... 
İnsanlar gülüyordu de 
Trende vapurda otobüste 
Yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle 
Hep kahır hep kahır hep kahır hep kahır 
Bıktım be! 
Dur. Bırak kalsın açma televizyonu 
Bana İstanbul'u anlat nasıldı ?
Şehirlerin şehrini anlat nasıldı ?
Beyoğlu sırtlarından yasak gözlerimle bakıp 
Köprüler Sarayburnu Minareler ve Halic'e 
Deyiverdim mi bir merhaba gizlice 
Dur. Bırak. Kımıldama kal biraz öylece ne olur 
Kokun İstanbul gibidir 
Gözlerin İstanbul gecesi 
Şimdi gel sarıl sarıl bana kınalım 
Gök kubbenin altında orda da beraber 
Çok şükür diyerek yeniden başlamanın hayali 
Hasretimin çölünde sanki bir pınar gibi





*Cem Karaca'nın Almanya'da sürgünde geçirdiği yıllarda memleket hasretiyle yazdigi bir siir, Gurbet Siirleri albumunde duydum ilk. Bikmislara gelsin.